ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΑΝΤΙΧΑΣΙΑ, ΑΧΕΛΙΝΑΔΑ - ΜΕΤΕΡΙΖΙ 10/1/2010

Εκεί το 2013

Τα Αντιχάσια είναι μια ορεινή περιοχή στο βορειανατολικό τμήμα του νομού μας με αγροτοκτηνοτροφική παράδοση και περιζήτητα στην τοπική αγορά προϊόντα όπως το κρέας, οι πατάτες, τα φασόλια. Επιπλέον είναι και μια ζώνη με σπουδαίο περιβαλλοντικό ενδιαφέρον αφού έχει ενταχθεί στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 μαζί με την παρακείμενη περιοχή των Μετεώρων.

Από τη Θεόπετρα ξεκινά ο δρόμος που αφήνοντας πίσω τα χωριά του κάμπου σκαρφαλώνει στην Καλλιθέα και από εκεί στον Κονισκό. Εδώ βρίσκεται η αρχή ενός οροπεδίου που έχει υψόμετρο από 800 έως 1100 μέτρα. Διάσπαρτα χωριά και οικισμοί κρατούν αρκετό κόσμο ακόμα και το χειμώνα. Συνεχίζοντας με κατεύθυνση το Μαυρέλι, περνάμε το Γερακάρι για να φτάσουμε στην Αχελινάδα. Αυτό το μικρό χωριό, χτισμένο σε πλαγιά των Αντιχασίων σε υψόμετρο 1100 μέτρων θεωρείται οικισμός του Μαυρελίου. Το όνομα Αχελινάδα προέρχεται από τον μυθικό Αχιλλέα. Η ίδρυση του χωριού τοποθετείται στα 1400 μ.Χ. Ανάμεσα στα κτίσματά του μπορεί κανείς να δει μερικά όμορφα δείγματα παλιών πέτρινων αρχοντόσπιτων, δυστυχώς σε όχι καλή κατάσταση σήμερα.

Ο Δήμος Τυμφαίων συνορεύει βόρεια με το νομό Γρεβενών, ανατολικά με το νομό Λάρισας όπου φυσικό όριο είναι τα Αντιχάσια όρη. Τα δημοτικά διαμερίσματα που τον αποτελούν είναι Κονισκού, Γερακαρίου, Καλλιθέας, Λογγά, Μαυρελίου, Φλαμπουρεσίου, Φωτεινού με τους συνοικισμούς Αγίας Τριάδας, Αχελινάδας και Καλοχωρίου. Στα επτά δημοτικά διαμερίσματα με τους τρεις συνοικισμούς κατοικούν 2100 άνθρωποι περίπου. Ο δήμος καταλαμβάνει έκταση 262.523 στρέμματα και η μορφολογία του εδάφους έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας ορεινής περιοχής.

Ξεκινώντας από την πλατεία του χωριού με οδηγό τον Μάκη, γέννημα-θρέμμα του τόπου και γνώστη όλων των λεπτομερειών του, ανεβαίνουμε την πλαγιά με ΒΑ κατεύθυνση. Αφήνουμε πίσω μας τις νεόκτιστες βίλες και ανηφορίζουμε προς τα ερείπια κάστρου. Η κατασκευή του ανάγεται στους αρχαιοελληνικούς ή στους ρωμαϊκούς χρόνους. Από εδώ έχουμε όμορφη θέα προς το Μαυρέλι αλλά και τη Δεσκάτη, στους πρόποδες των Καμβουνίων. Το ήπιο ανάγλυφο διατρέχουν χωματόδρομοι που εξυπηρετούν την κτηνοτροφία και την υλοτομία και με την ευκαιρία και το κυνήγι αφού η περιοχή είναι καταφύγιο άγριων θηραμάτων. Τώρα πως συνδυάζεται αυτό με τη ζώνη προστασίας Natura 2000, αυτό είναι άλλη ιστορία.

Συνεχίζοντας ανατολικότερα φτάνουμε στην κορυφή Μετερίζι (1381 μέτρα). Γύρω μας ήπιοι ορεινοί όγκοι και δάση φυλλοβόλων που έχουν απολέσει το φύλλωμά τους. Είναι η περιοχή όπου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα έδρασαν η λήσταρχοι Γκαντάρας και Γιαγκούλας τα ονόματα των οποίων ακόμα μνημονεύονται.

Ο καιρός χαλάει και οι πρώτες νιφάδες του χιονιού κάνουν την εμφάνισή τους. Σε συνδυασμό με τον παγωμένο αέρα μας αναγκάζουν να επισπεύσουμε την επιστροφή μας. Προτιμάμε μια κυκλική πορεία που θα μας δώσει την ευκαιρία να γνωρίσουμε περισσότερο την περιοχή. Έτσι κατεβαίνουμε με νότια κατεύθυνση για να μπούμε σε δάσος οξιάς. Η παρουσία του συνδυάζεται με τρεχούμενα νερά και χαμηλή θερμοκρασία. Ανατολικότερα υπάρχει ο ύψους 30 μέτρων «Κρεμαστός καταρράκτης» που όμως θα αφήσουμε για κάποια άλλη φορά καθώς είναι μακριά από τη στράτα μας.

Τα τερτίπια του καιρού συνεχίζονται καθώς η κακοκαιρία έδωσε τη θέση της σε μια μέρα ηλιόλουστη. Ευκαιρία για ξεκούραση και φαγητό στο αγνάντι έξω από την Αχελινάδα. Βεβαίως δεν θα παραλείψουμε μια στάση στο καφενείο του χωριού πριν από την αναχώρησή μας.