Βάτραχοι

Elaphe situla (Λαφιάτης)

Νερόφιδο (Natrix natrix)

Έχει χρώμα σκούρο πράσινο, καστανό ή γκρίζο με ποικιλία μαύρων λωρίδων στα πλευρά του. Το κάτω μέρος του είναι άσπρο ή κιτρινωπό με σκούρα τρίγωνα ή τετράγωνα στίγματα. Πίσω από το κεφάλι έχει ένα χαρακτηριστικό κιτρινόμαυρο κολάρο. Το μήκος του φτάνει το 1 μέτρο. Το αρσενικό και το θηλυκό έχουν όμοια εμφάνιση αν και το θηλυκό είναι συχνά μεγαλύτερο.
Ζει κοντά σε λίμνες και ρυάκια. Ορισμένες φορές για να αποφύγει τους εχθρούς του υποκρίνεται το νεκρό, ξαπλώνει ανάσκελα και βγάζει τη γλώσσα από το ανοικτό στόμα του.

Οχιά (Vipera ammodytes)

Μορφολογικά χαρακτηριστικά
Το μήκος του ζώου κυμαίνεται από 65-90cm συμπεριλαμβανομένης της ουράς. Είναι το μοναδικό φίδι στην ανατολική Ευρώπη που έχει μια προεξοχή πάνω στο ρύγχος του. Χαρακτηριστικός σχηματισμός στη ραχιαία πλευρά του σώματος μια γραμμή σκουρόχρωμη που σχηματίζει ζιγκ-ζαγκ. Παρουσιάζει φυλετικό διμορφισμό: τα αρσενικά έχουν χρώμα γκριζωπό και τα θηλυκά καφετί.
Ενδιαίτημα-Συνήθειες
Προτιμά τις βραχώδεις πλαγιές με χαμηλή βλάστηση που εκτείθενται αρκετές ώρες την ημέρα στον ήλιο. Εμφανίζεται επίσης σε ανοιχτά δάση, σάρες, σωρούς από πέτρες και σε ξερολιθιές που διαχωρίζουν καλλιεργημένες εκτάσεις. Στο νότιο άκρο εξάπλωσης της συναντάται σε περιοχές που το υψόμετρο τους κυμαίνεται από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 2500m. Δραστηριοποιείται κυρίως την ημέρα αλλά στις θερμές περιοχές μπορεί να είναι και νυκτόβια. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά, πουλιά και σαύρες. Είναι δηλητηριώδες φίδι και το δάγκωμά του θεωρείται ότι είναι το πλέον επικίνδυνο συγκριτικά με αυτό των άλλων ειδών οχιάς που υπάρχουν στην Ευρώπη.

Πρασινόφρυνος (Bufo viridis)

Το δέρμα του έχει χρώμα πράσινο και είναι τοξικό, έτσι δεν έχει εχθρούς.
Το μέγεθός του φτάνει τα 11 εκατ. Το αρσενικό είναι μικρότερο από το θηλυκό.
Συχνά εμφανίζεται σε περιοχές όπου υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα. Συναντάται σε περιοχές χαμηλού αλλά και μεγαλύτερου υψομέτρου.
Τρέφεται κυρίως με έντομα.
Μπαίνει στο νερό για αναπαραγωγή τον Απρίλιο.

Σαλαμάνδρα (Salamandra salamandra)

Έχει μακρύ και λεπτό σώμα που το μήκος του φτάνει τα 19 εκατ. Από τα οποία τα 9 είναι η ουρά. Το κεφάλι είναι σχεδόν τριγωνικό με στρογγυλεμένο ρύγχος. Τα μπροστινά πόδια έχουν 4 δάχτυλα, ενώ τα πίσω έχουν 5. Το σώμα καλύπτεται από λείο και γυαλιστερό δέρμα με μαύρο χρώμα και έντονες πορτοκαλοκίτρινες ή κόκκινες κηλίδες. Έχει δηλητηριώδεις αδένες που εκβάλλουν σε πόρους, ακριβώς πάνω από τα μάτια. Τρέφεται με σκουλήκια, σαλιγκάρια και μικρά έντομα. Αναζητά την τροφή του τη νύχτα.
Ζει σε εσοχές βράχων, κάτω από πέτρες και ξύλα, και σε περιοχές με πυκνή βλάστηση.
Ζευγαρώνει το καλοκαίρι στην ξηρά. Τα αυγά μένουν μέσα στο σώμα του θηλυκού μέχρι να εκκολαφθούν την επόμενη άνοιξη. Τότε πηγαίνουν σε ρηχά νερά όπου βυθίζουν το πίσω μέρος του σώματός τους και γεννούν δυο μικρά που μοιάζουν με γυρίνους και έχουν μήκος 2,5 εκατ. Αυτά μένουν στο νερό και αναπνέουν με βράγχια για αναπτύξουν πνεύμονες σε 10 εβδομάδες και να βγουν στην ξηρά.

Σαίτης (Coluber najadum)

Το μέγιστο μήκος του είναι 135 εκατ. και το μέσο μήκος 100 εκατ. Έδει καστανό-καστανοκίτρινο χρώμα με σκούρα στίγματα. Προτιμά ξηρό περιβάλλον με βράχια για να κρύβεται. Τρέφεται με σαύρες ή μικρά φίδια

Τρίτωνες

Τοιχόσαυρα

Χαρακτηριστικό τους είναι η ικανότητα να αναρριχώνται εύκολα πάνω στις πέτρες. Έτσι καταφεύγουν σε πετρότοιχους και παρόλο που απαντώνται και σε άλλα ενδιαιτήματα, φτάνουν στις μέγιστες πυκνότητες σε αυτούς.
Ο λόγος για αυτή την προτίμηση είναι ότι οι πετρότοιχοι προσφέρουν μια πληθώρα καταφυγίων με την μορφή των κενών ανάμεσα στις πέτρες. Σε πολλές περιπτώσεις έχουν περισσότερες από μια επιλογές εισόδου εξόδου που συνεπάγεται μεγαλύτερη ασφάλεια. Εκτός αυτού οι διάφορες θέσεις, από την κορυφή έως την βάση του πετρότοιχου, παρέχουν μια ποικιλία θερμοκρασιών από τις οποίες μπορούν να επιλέξουν ανά πάσα στιγμή την κατάλληλη, κάτι πολύ σημαντικό για τα ερπετά. Παράλληλα, ανάλογα με την θέση βέβαια του πετρότοιχου, η απόσταση μετάβασης από τον ήλιο στην σκιά και στο καταφύγιο είναι η ελάχιστη δυνατή κάτι που κάνει ενεργειακά συμφέρουσα την χρήση αυτών των χώρων για τον περισσότερο χρόνο, έκτος ίσως από τα διαστήματα που τα ζώα ψάχνουν για τροφή.

Τυφλίτης (Ophisaurus apodus)

Αυτή η σαύρα έχει μέγιστο μήκος 134 εκατ. Έχει πολύ σκληρό δέρμα με ανοικτό καφέ χρώμα που γίνεται πιο ανοικτό στο κεφάλι.
Οι κύριο εχθροί της είναι τα γεράκια.
Κατοικεί στα δάση και σε βραχώδεις πλαγιές.
Αναπαράγεται τον Μάρτιο – Απρίλιο. Το θηλυκό γεννά 6-12 αυγά κάτω από τις πέτρες. Αυτά εκκολάπτονται σε 45-55 μέρες. Τα νεογέννητα έχουν μήκος περίπου 10 εκατ.

Φρύνοι (Bufo bufo)

Το νερόφιδο είναι ο φυσικός εχθρός του.
Τα αυγά γεννιούνται σε μορφή πλεξούδας που έχει μήκος μέχρι 4 μέτρα και αποτελείται από 10.000 αυγά περίπου.
Η παρουσία του γίνεται εύκολα αντιληπτή από το μακρόσυρτο τραγούδι του.

Χελώνα μεσογειακή